Δ.Α. (ΤΡΙΜ.) 6/2020 για τους όρους αμοιβής και εργασίας των Τεχνικών Ραδιοφώνου μελών της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας (Ε.Τ.Ε.Ρ.), που εργάζονται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς (Ρ/Σ) μέλη της Ένωσης Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Ραδιοφωνικών Σταθμών Αθηνών (Ε.Ι.Ι.Ρ.Α.)
Π.Κ.2/29.7.2020

Αθήνα, 27 Ιουλίου 2020
Αρ. Πρωτ. Μ-Δ: 219
Προς:
1.    Ένωση Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΤΕΡ), 3ης Σεπτεμβρίου 48β
(5ος όροφος, γραφείο 519), 104 33 Αθήνα.
2.    Ένωση Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Ραδιοφωνικών Σταθμών Αττικής (ΕΙΙΡΑ), Βασιλίσσης Σοφίας 85 (2ος όροφος, Ρ/Σ KISS FM), 151 24 Μαρούσι.
ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΡΙΜ. 6/2020
«Για τους όρους αμοιβής και εργασίας των Τεχνικών Ραδιοφώνου μελών της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας (Ε.Τ.Ε.Ρ.), που εργάζονται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς (Ρ/Σ) μέλη της Ένωσης Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Ραδιοφωνικών Σταθμών Αττικής (Ε.Ι.Ι.Ρ.Α.)»
(Πράξη Κατάθεσης Υπ. Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: 2/29.7.2020)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α
1.    Με την με αρ. πρωτ. Ο.ΜΕ.Δ. Μ-Δ 437/24Μ/20.12.2019 αίτηση μεσολάβησης της πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης με την επωνυμία Ένωση Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας (Ε.Τ.Ε.Ρ.), ζητήθηκε από τον Ο.ΜΕ.Δ. η παροχή υπηρεσιών μεσολάβησης για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και για τη ρύθμιση των όρων αμοιβής και εργασίας των Τεχνικών Ραδιοφώνου, μελών της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας (Ε.Τ.Ε.Ρ.), που εργάζονται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς (Ρ/Σ), μέλη της Ένωσης Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Ραδιοφωνικών Σταθμών Αττικής (Ε.Ι.Ι.Ρ.Α.), επειδή οι απευθείας διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν μεταξύ αυτής και της εργοδοτικής πλευράς δεν οδήγησαν σε κατάρτιση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για τα έτη 2020 – 2022.
2.    Μετά την ανάδειξη ως Μεσολαβήτριας της Αθηνάς Μαλαγαρδή στις 27.12.2019 και την ανάληψη των καθηκόντων της στις 31.12.2019 υποβλήθηκε η με αρ. πρωτ. Μ-Δ 36/28.1.2020 πρόταση μεσολάβησης.
3.    Με το με αρ. πρωτ. Μ-Δ 41/5.2.2020 έγγραφο του Ο.ΜΕ.Δ. γνωστοποιήθηκε στα ως άνω μέρη ότι η διαδικασία μεσολάβησης ολοκληρώθηκε με την αποδοχή της ανωτέρω πρότασης μεσολάβησης από την εργατική πλευρά και την απόρριψή της από την εργοδοτική πλευρά.
4.    Με τη με αρ. πρωτ. Μ-Δ 115/05Δ/29.5.2020 αίτησή της προς τον Ο.ΜΕ.Δ. η πρωτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία ‘Ένωση Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας’ (Ε.Τ.Ε.Ρ.) ζήτησε την παροχή υπηρεσιών διαιτησίας για τη ρύθμιση των όρων αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων σε ραδιοφωνικούς σταθμούς (Ρ/Σ), μέλη της ‘Ένωσης Ιδιοκτητών Ραδιοφωνικών Σταθμών Αθηνών’ (Ε.Ι.Ι.Ρ.Α.) έως και την 31.12.2021.
5.    Κατά το από 5.6.2020 Πρακτικό Ανάδειξης Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας του Ο.ΜΕ.Δ. αναδείχθηκαν ως μέλη της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας οι Διαιτητές Ιωακείμ Σμυρνιώτης (Β’ Κλήρωση), Θεόδωρος Κουτρούκης (Α’ Κλήρωση) και Δημήτριος Τσακίρης (Α’ Κλήρωση). Ως Πρόεδρος της Επιτροπής ανεδείχθη ο Ιωακείμ Σμυρνιώτης και Αναπληρωτής του ο Δημήτριος Τσακίρης. Η Επιτροπή Διαιτησίας ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 15.6.2020.
6.    Με το με αρ. πρωτ. Μ-Δ 173/29.6.2020 έγγραφο του Ο.ΜΕ.Δ. απεστάλη πρόσκληση στα μέρη της συλλογικής διαφοράς για συνάντησή τους με την Τριμελή Επιτροπή Διαιτησίας στις 7.7.2020, ώρα 14:00 στα Κεντρικά Γραφεία του Ο.ΜΕ.Δ. (Πλατεία Βικτωρίας 7, 4ος όροφος).
7.    Στη πραγματοποιηθείσα ως άνω συνάντηση παρέστησαν με φυσική παρουσία δύο μέλη της επιτροπής Διαιτησίας και με ταυτόχρονη τηλεδιάσκεψη το τρίτο μέλος Θεόδωρος Κουτρούκης. Επίσης παρέστησαν εκ μέρους της εργατικής πλευράς ο κ. Δημήτριος Καραμήτσας και ο κ. Παναγιώτης Μαυράκης με φυσική παρουσία και εκ μέρους της εργοδοτικής πλευράς ο κ. Γεώργιος Θεοδόσης με ταυτόχρονη τηλεδιάσκεψη. Κατά τη συνάντηση αυτή οι ως άνω εκπρόσωποι των μερών επανέλαβαν συνοπτικά και υποστήριξαν εν συντομία εκ νέου τις απόψεις και τους ισχυρισμούς τους, τους οποίους είχαν προβάλει και στο προηγηθέν στάδιο της μεσολάβησης. Εκ μέρους της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας ζητήθηκε από την εργοδοτική πλευρά (Ε.Ι.Ι.Ρ.Α.) υπόμνημα μέχρι 17.7.2020 όπου θα εκθέτει: α) εκτός από την τροποποίηση που πρότεινε στο άρθρο 3 της προϊσχύσασας Σ.Σ.Ε. στο στάδιο της μεσολάβησης ποιες είναι οι άλλες τροποποιήσεις που προτείνει και ήδη στα άρθρα 4, 9 και 12 της προϊσχύσασας Σ.Σ.Ε., β) για ποιους συγκεκριμένους λόγους δεν αποδέχθηκε την από 28.1.2020 πρόταση μεσολάβησης της κας Αθηνάς Μαλαγαρδή, γ) για ποιους συγκεκριμένους λόγους έχει την άποψη ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 57 ν. 4635/2019 για μονομερή προσφυγή στη διαιτησία στην παρούσα συλλογική διαφορά και ειδικά πως υποστηρίζει την άποψή της αφ’ ενός ότι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί δεν υπάγονται στις επιχειρήσεις του Κεφαλαίου Α του ν. 3429/2005, όπως ισχύει, σε συνδυασμό με την παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 και αφ’ ετέρου ότι η σύναψη Σ.Σ.Ε. δεν επιβάλλεται από κανένα υπαρκτό λόγο γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος που συνδέεται με τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας και δ) ό,τι άλλο κατά τη κρίση της και τη διακριτική της ευχέρεια επιθυμεί σχετικά με την παρούσα συλλογική διαφορά. Το υπόμνημα αυτό θα κοινοποιηθεί άμεσα στην εργατική πλευρά (Ε.Τ.Ε.Ρ.) προκειμένου επί αυτού να εκθέσει τις δικές της απόψεις μέχρι τις 21.7.2020. Επίσης οι διαιτητές ζήτησαν από τα μέρη της συλλογικής διαφοράς οικονομικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι η μη επίλυση της συλλογικής διαφοράς είναι επιζήμια για το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον και τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας όπως προβλέπεται από το άρθρο 16 ν. 1876/1990 όπως ισχύει σήμερα. Επίσης συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών η παράταση της διαιτητικής διαδικασίας για την έκδοση της διαιτητικής απόφασης έως τις 27.7.2020.
8    Η εργοδοτική πλευρά προσκόμισε στη συνέχεια το με αρ. πρωτ. Μ-Δ 203/17.2.2020 συμπληρωματικό υπόμνημα-ενστάσεις της, με συνημμένα τη με αρ. καταθ. Ε3645/31.12.2018 Εισήγηση επί της αιτήσεως ακυρώσεως της Μ. Παπαδοπούλου και του ισολογισμούς των Ρ/Σ μελών της Ε.Ι.Ι.Ρ.Α. έτους 2018. Η εργατική πλευρά επίσης προσκόμισε το με αρ. πρωτ. Μ-Δ 213/23.7.2020 υπόμνημά της με τα επισυναπτόμενα σε αυτό έγγραφα.
9.    Μετά από σχετικό αίτημα της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας παρασχέθηκαν ακόμη εκ μέρους των υπηρεσιών υποστήριξης του Ο.Μ.Ε.Δ. συγκριτικός πίνακας του Εναρμονισμένου ΔΤΚ με τον Εθνικό ΔΤΚ, πίνακας εξέλιξης του Δείκτη Κύκλου Εργασιών στον τομέα Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, το από 9/6/2020 Δελτίο Τύπου της ΕΛΣΤΑΤ για τους δείκτες κύκλου εργασιών στον τομέα Ενημέρωσης και Επικοινωνίας και πίνακας για την εξέλιξη ετησίων μεταβολών Δεικτών Κύκλου Εργασιών στον Τομέα των Υπηρεσιών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β
Κατόπιν των ανωτέρων
Και επειδή δεν κατέστη δυνατό τα μέρη να καταλήξουν σε συμφωνία, η επιτροπή διαιτησίας προκειμένου να εκδώσει τη διαιτητική απόφαση έλαβε υπόψη της όλα τα ως άνω στοιχεία καθώς επίσης και τα ακόλουθα
⦁    Τον πλήρη φάκελο της μεσολάβησης.
⦁    Τις εξουσιοδοτήσεις προς τους εκπροσώπους των μερών της συλλογικής διαφοράς.
⦁    Το από 7.7.2020 πρακτικό διαιτησίας κοινής συνάντησης με τους εκπροσώπους των μερών της συλλογικής διαφοράς.
⦁    Το άρθρο 22 παρ. 2 Σ, το ισχύον νομικό πλαίσιο περί της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία (άρθρο 57 του ν. 4635/2019, το οποίο τροποποίησε τη διάταξη του άρθρου 16 ν. 1876/1990, όπως ίσχυε μετά τη τροποποίηση του με τη διάταξη του άρθρου 4 ν. 4303/2014) και την Π.Υ.Σ. 6/18.2.2012.
⦁    Τη με αρ. 2307/2014 και 668/2012 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. και τις με αρ. 5686/2015 και 110/2016 αποφάσεις του Εφ.Αθ.
⦁    Τις διαμετρικά αντίθετες απόψεις των μερών κυρίως περί της νομιμότητας της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία για την υπόψη συλλογική διαφορά, απόψεις οι οποίες εκτέθηκαν και αναπτύχθηκαν αναλυτικά με τα ως άνω έγγραφα των μερών της παρούσας συλλογικής διαφοράς τόσο στο στάδιο της μεσολάβησης όσο και σε αυτό της διαιτησίας.
⦁    Την από 19.2.2016 ΣΣΕ (Π.Κ. Υπ. Εργ. 2/23.2.2016), την από 28.3.2018 ΣΣΕ (Π.Κ. Υπ. Εργ. 5/29.3.2018), καθώς και όλες τις προϊσχύουσες συλλογικές ρυθμίσεις και τους όρους αμοιβής και εργασίας των Τεχνικών Ραδιοφώνου, μελών της Ένωσης Τεχνικώς Ελληνικής Ραδιοφωνίας (Ε.Τ.Ε.Ρ.), που εργάζονται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς (Ρ/Σ), μέλη της Ένωσης Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Ραδιοφωνικών Σταθμών Αθηνών (Ε.Ι.Ι.Ρ.Α.).
⦁    Την από 28.3.2018 Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. (Π.Κ. Υπ. Εργασίας 6/29.3.2018).
⦁    Τις απόψεις, τις θέσεις, τα επιχειρήματα, τις προτάσεις και τις αντιπροτάσεις των μερών, όπως όλες αυτές εκτέθηκαν και υποστηρίχθηκαν στο στάδιο της μεσολάβησης και της διαιτησίας όπως και γενικά όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία του φακέλου της υπόψη συλλογικής διαφοράς.
⦁    Τη γενικότερη οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας.
⦁    Την αναγκαιότητα του συνυπολογισμού της οικονομικής κατάστασης της ως άνω εργοδοτικής πλευράς (με όσα οικονομικά στοιχεία προσκομίσθηκαν και συνελέγησαν στα στάδια της μεσολάβησης και διαιτησίας, όπως προαναφέρθηκαν), κυρίως δε τα προσκομισθέντα και τα άλλως διαθέσιμα οικονομικά και χρηματοοικονομικά στοιχεία, την εξέλιξη της ανταγωνιστικότητας και την οικονομική κατάσταση των ασθενέστερων επιχειρήσεων της παραγωγικής δραστηριότητας στην οποία αναφέρεται η ήδη συλλογική διαφορά, την πρόοδο στη μείωση του κενού ανταγωνιστικότητας και τη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας κατά τη διάρκεια του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας, αλλά επίσης και τη συμπίεση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων στην υπόψη συλλογική διαφορά.
⦁    Την εφαρμοζόμενη πολιτική αμοιβών και όρων εργασίας στις υπόψη επιχειρήσεις της εργοδοτικής πλευράς, με βάση τις προϊσχύσασες συλλογικές ρυθμίσεις.
⦁    Την αναγκαιότητα για την εύρυθμη λειτουργία των συλλογικών εργασιακών σχέσεων μεταξύ των μερών της παρούσας συλλογικής διαφοράς, λαμβάνοντας πρόνοια τόσο για τη μέγιστη δυνατή διασφάλιση των θέσεων εργασίας όσο και για τη μη αύξηση του κόστους εργασίας κατά κανένα τρόπο έτσι ώστε να διακινδυνεύεται η βιωσιμότητα και η ανταγωνιστικότητα των μελών της εργοδοτικής πλευράς.
⦁    Το γεγονός ότι η Επιτροπή Διαιτησίας καλείται πλέον να υποκαταστήσει την ελλείπουσα συμφωνία των μερών επί της εν προκειμένω συλλογικής διαφοράς καθώς και να καλύψει την ανάγκη να ρυθμισθούν οι όροι αμοιβής και εργασίας με διαιτητική απόφαση, αφού έχει εξαντληθεί κάθε προσπάθεια επίτευξης συλλογικής σύμβασης εργασίας με συλλογική διαπραγμάτευση μεταξύ των ως άνω μερών.
⦁    Τις απόψεις των Κ. Παπαδημητρίου, Συλλογικό Εργατικό Δίκαιο, 2η εκδ. 2019, Γ. Λεβέντη, Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στο συλλογικό εργατικό δίκαιο Ν. 4635/2019, Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις, ΔΕΝ 2020, Ι. Ληξουριώτη, Έναρξη ισχύος νέων περί Διαιτησίας διατάξεων και όρια παρέμβασης του θεσμού στις συλλογικές εργασιακές σχέσεις, ΔΕΝ τον. 76 τευχ. 1760/2020, Α. Καζάκου, Το νέο δίκαιο των ΣΣΕ και της διαιτησίας: Από τις συλλογικές ρυθμίσεις στην ενίσχυση του ρόλου της ατομικής σύμβασης εργασίας, ΕΕΔ 79, Κ. Παπαδημητρίου, Το σύστημα επίλυσης συλλογικών διαφορών εργασίας μετά το Ν. 4635/2019, ΔΕΕ 3-4/2020, επί της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία κατά το άρθρο 57 Ν. 4635/2019.
- Την άποψη του μέλους της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας Θεόδωρου Κουτρούκη, έχουσα ως εξής:
«Ο Νόμος 4635/19 (άρθρο 57) προβλέπει ότι είναι δυνατή η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία σε δύο μόνο περιπτώσεις:
α) εάν η συλλογική διαφορά αφορά επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, η λειτουργία των οποίων έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου κατά την έννοια της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του ν. 1264/1982, όπως συμπληρώθηκε με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 3 του ν. 1915/1990 και όπως αυτές ορίζονται στο Κεφάλαιο Α΄ του ν. 3429/2005, όπως ισχύει σε συνδυασμό με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014, όπως ισχύει.
β) εάν η συλλογική διαφορά αφορά στη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας και αποτύχουν οριστικά οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών και η επίλυση της επιβάλλεται από υπαρκτό λόγο γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος συνδεόμενο με τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας.
Οριστική αποτυχία των διαπραγματεύσεων θεωρείται ότι υπάρχει, εφόσον σωρευτικώς:
(αα) έληξε η κανονιστική ισχύς τυχόν υπάρχουσας συλλογικής σύμβασης εργασίας σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 2 της ΠΥΣ 6/2012 και
(ββ) έχει εξαντληθεί κάθε άλλο μέσο συνεννόησης και συνδικαλιστικής δράσης, ενώ το μέρος που προσφεύγει μονομερώς στη διαιτησία, συμμετείχε στη διαδικασία μεσολάβησης και αποδέχθηκε την πρόταση μεσολάβησης. Η αίτηση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία πρέπει να περιέχει και πλήρη αιτιολογία σχετικά με τη συνδρομή των προϋποθέσεων που την δικαιολογούν, η δε διαιτητική απόφαση που εκδίδεται επί αυτής είναι άκυρη εάν δεν περιέχει και πλήρη αιτιολογία σχετικά με τη συνδρομή των προϋποθέσεων που δικαιολογούν τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία.
Εάν η συλλογική διαφορά αφορά επιχείρηση του Κεφαλαίου Α΄ του ν. 3429/2005, όπως ισχύει σε συνδυασμό με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014, όπως ισχύει, στην αίτηση επισυνάπτεται η γνώμη της διυπουργικής επιτροπής δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών του άρθρου 10 του ν. 3429/2005, όπως ισχύει, επί της συλλογικής διαφοράς.
Σύμφωνα με τη θεωρία, όταν ο νομοθέτης αναφέρεται σε υπαρκτό λόγο γενικότερου κοινωνικού η δημοσίου συμφέροντος συνδεόμενου με τη λειτουργία της Ελληνικής Οικονομίας, προφανώς αναφέρεται σε σημαντικές προσβολές που μπορούν πράγματι να  προκληθούν από την έκταση και τη διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων και όχι σε πιθανές ήσσονος σημασίας οικονομικές επιπτώσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλούνται από οποιαδήποτε εφήμερη ή επουσιώδους βλαπτικότητας απεργιακή κινητοποίηση [Ληξουριώτης, Ι. (2020), Έναρξη ισχύος νέων περί διαιτησίας διατάξεων και όριο παρέμβασης του θεσμού στις συλλογικές εργασιακές σχέσεις, Δελτίον Εργατικής Νομοθεσίας, 76, 1760, 289-311]. Επομένως πρέπει να έχει ολοκληρωθεί και να έχει αποτύχει πριν τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία, ένας κύκλος διαπραγματεύσεων και να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της μεσολάβησης χωρίς προφανώς να είναι αναγκαίο να έχουν προηγηθεί και αγωνιστικά μέσα [Λεβέντης Γ. (2020β), Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στο συλλογικό εργατικό δίκαιο Ν. 4635/19 «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις», Δελτίον Εργατικής Νομοθεσίας, 76( 1758),1-25]. Επίσης, «Η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία προβλέπεται ως έσχατο και επικουρικό μέσο [Ληξουριώτης, Ι. (2020), Έναρξη ισχύος νέων περί διαιτησίας διατάξεων και όριο παρέμβασης του θεσμού στις συλλογικές εργασιακές σχέσεις, Δελτίον Εργατικής Νομοθεσίας, 76, 1760, 289-311]. Επομένως πρέπει να εχει ολοκληρωθεί και να αποτύχει πριν τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία ενας κύκλος διαπραγματεύσεων και να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της μεσολάβησης» [Λεβέντης Γ. (2020β), Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στο συλλογικό εργατικό δίκαιο Ν. 4635/19 «Επενδύω στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις», Δελτίον Εργατικής Νομοθεσίας, 76( 1758), 1-25].
Επιπλέον, σύμφωνα με τη σχετική θεωρία οι λόγοι γενικότερου συμφέροντος πρέπει να αναφέρονται στην αίτηση προσφυγής στη διαιτησία. Αν προσφεύγει η εργατική πλευρά πρέπει να εκτίθεται το επίπεδο των αποδοχών σε συνδυασμό με το κόστος ζωής, και τον πληθωρισμό, την αύξηση της παραγωγικότητας της επιχείρησης κ.λπ. (…) Αν η συλλογική διαφορά αφορά κλαδική ρύθμιση πανελλήνιας εμβέλειας ο λόγος γενικότερου συμφέροντος που επιβάλλει τη μονομερή προσφυγή και την ανάγκη διαιτητικής επίλυσης της διαφοράς θα συνδέεται μεταξύ άλλων με την οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων, την ανταγωνιστικότητα τους, με το επίπεδο των αμοιβών σε συσχετισμό με το κόστος ζωής και την κατάσταση της αγοράς εργασίας κ.λπ. και όλα αυτά σε σύνδεση με τους λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος που συνδέονται με τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας και την απασχόληση. Η διαιτητική απόφαση θα πρέπει να περιέχει και ειδική αιτιολογία για τη συνδρομή των προϋποθέσεων που τεκμηριώνουν την ύπαρξη δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία [Καζάκος, Α. (2020), Το νέο δίκαιο των ΣΣΕ και της διαιτησίας: Από τις συλλογικές ρυθμίσεις στην ενίσχυση του ρόλου της ατομικής σύμβασης εργασίας, Επιθεώρηση Εργατικού Δικαίου, 79 (1), 47-116 & Λεβέντης, Γ. (2020α), Η επέκταση των ΣΣΕ και η επίλυσή των συλλογικών διαφορών με διαιτησία μετά το Ν. 4635/2019, Επιθεώρηση Εργατικού Δικαίου, 79 (1), 31-46].
Συνεπώς:
1) Η εν λόγω συλλογική διαφορά δεν υπάγεται στις επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, η λειτουργία των οποίων έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου κατά την έννοια της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του ν. 1264/1982, όπως συμπληρώθηκε με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 3 του ν. 1915/1990 και όπως αυτές ορίζονται στο Κεφάλαιο Α΄ του ν. 3429/2005, όπως ισχύει σε συνδυασμό με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014, όπως ισχύει. Συνεπώς, δεν τεκμηριώνεται εξ αυτής της διάταξης το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία.
2) Η εν λόγω συλλογική διαφορά δεν αφορά στην περίπτωση της παραγράφου 2 εδάφιου β του άρθρου 16 του Ν. 1876/90 όπως ισχύει περί της αναγκαιότητας για τη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας, όπου έχουν αποτύχει οριστικά οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών και η επίλυση της επιβάλλεται από υπαρκτό λόγο γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος συνδεόμενο με τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας. Στην αίτηση προσφυγής της εργατικής πλευράς στη διαιτησία δεν αναφέρεται ειδική και πλήρης αιτιολόγηση για την ένταξη της συλλογικής διαφοράς σε αυτή την περίπτωση. Επιπλέον, η συμβολή του εν λόγω κλάδου οικονομικής δραστηριότητας στην εθνική παραγωγή και την ακαθάριστη προστιθέμενη αξία είναι περιορισμένη και, επίσης ο πλήρως ανταγωνιστικός χαρακτήρας του κλάδου της μη κρατικής ραδιοφωνίας σε συνδυασμό με τον μεγάλο πλουραλισμό των μέσων ενημέρωσης και ψυχαγωγίας δεν δικαιολογεί την πιθανότητα πρόκλησης σημαντικών επιπτώσεων από την μη επίλυση της συλλογικής διαφοράς στην ελληνική οικονομία σε όρους δημόσιου ή κοινωνικού συμφέροντος. Άρα δεν τεκμηριώνεται εξ αυτής της διάταξης το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία.
Τέλος, το μέλος της τριμελούς επιτροπής Θεόδωρος Κουτρούκης υπογράμμισε ότι η παρά τη δυσμενή οικονομική συγκυρία που οδηγεί την χώρα σε ύφεση (ΑΕΠ: -0,9% για το διάστημα 1ο τριμ 2020-/1ο τριμ 2019 κατά την ΕΛΣΤΑΤ), το γεγονός ότι η Ελλάδα βιώνει το φαινόμενο του αντιπληθωρισμού (Δείκτης Τιμών -1,6% Ιαν 2020/Ιαν 2019) οδηγεί εκ των πράγματων σε σχετική αύξηση των πραγματικών αμοιβών των εργαζομένων ανεξαρτήτως της συλλογικής ρύθμισης.»
⦁    Την άποψη του μέλους της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας Δημήτρη Τσακίρη για τη νομιμότητα και τη βασιμότητα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία στη προκείμενη συλλογική διαφορά έχουσα ως εξής:
«Η διάταξη του άρθρου 2 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζει ότι, «με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις σσε, συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία». Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή το Σύνταγμα αναθέτει στον κοινό νομοθέτη να ορίσει τους κανόνες της Διαιτησίας, τους όρους, δηλαδή και τις διαδικασίες διεξαγωγής και λειτουργίας και του θεσμού, με σκοπό την επίλυση της συλλογικής διαφοράς. Δεν έχει συνταγματική εντολή ο κοινός νομοθέτης, να απαγορεύει την προσφυγή στη Διαιτησία ή να θέτει εμπόδια που την καθιστούν αδύνατη, με συνέπεια να μην επιλύεται η ανακύψασα συλλογική διαφορά. Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 2307/2014 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ η διάταξη του άρθρου 22 παρ.2 του Συντάγματος επιβάλλει στον νομοθέτη να θεσπίσει σύστημα διαιτησίας, ως επικουρική διαδικασία επίλυσης των συλλογικών διαφορών εργασίας σε περίπτωση αποτυχίας των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Η ενεργοποίηση της διαδικασίας αυτής δεν προϋποθέτει την συναίνεση και των δύο μερών της συλλογικής διαφοράς, αλλά σύμφωνα με την συνταγματική αυτή διάταξη, αρκεί προς τούτο η θέληση έστω και του ενός μέρους. Τούτο συνάγεται τόσο από το γράμμα του νόμου όσο και από τον σκοπό της παραπάνω διάταξης. Συγκεκριμένα, η προσφυγή στη διαιτησία με τη συναίνεση και των δύο μερών αποτελεί εκδήλωση της συλλογικής αυτονομίας των κοινωνικών εταίρων και εντάσσεται στο πλαίσιό της. Όπως οι εταίροι αυτοί προσέρχονται σε διαπραγματεύσεις προκειμένου να ρυθμίσουν, με κοινή απόφασή τους που θα λάβει τον τύπο της συλλογικής συμβάσεως εργασίας, ζητήματα εργασιακών σχέσεων, εξίσου μπορούν να αναθέσουν σε διαιτητικό όργανο τη ρύθμιση των ζητημάτων αυτών. Ως εκ τούτου, η ειδική μνεία στο συνταγματικό κείμενο της διαιτησίας θα ήταν περιττή, αν αφορούσε μόνο τη συναινετική προσφυγή σε αυτή και όχι και τη δυνατότητα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία για την επίλυση της συλλογικής διαφοράς. Εξ άλλου, ο σκοπός της συνταγματικής αυτής διάταξης, που είναι κυρίως η διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης με την αποφυγή διαιώνισης των συλλογικών διαφορών και την επίλυσή τους με την εξεύρεση ισορροπημένων, κατά το δυνατόν, λύσεων, δεν εξυπηρετείται, αν το ένα μέρος της συλλογικής διαφοράς, αρνούμενο να δεχθεί τη διαιτησία, έχει τη δυνατότητα να ματαιώσει την επίλυσή της σε συλλογικό επίπεδο, με αποτέλεσμα είτε οι σχετικοί όροι εργασίας να ρυθμίζονται μόνο στο επίπεδο των ατομικών συμβάσεων εργασίας, στο πλαίσιο των οποίων ο εργοδότης είναι, συνήθως, το ισχυρότερο μέρος, είτε ως προς τους όρους αυτούς να υπάρχει κενό και να παρατείνεται η σχετική εκκρεμότητα και η διαμάχη μεταξύ των μερών.
Στην προκειμένη περίπτωση η διάταξη του άρθρου 57 παρ. α του ν. 4635/2019, με την οποία αντικαταστάθηκαν οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 16 του ν. 1876/90, όπως ίσχυε και όρισε ότι είναι δυνατή η προσφυγή στη διαιτησία μονομερώς από οποιοδήποτε μέρος ως έσχατο και επικουρικό μέσο επίλυσης συλλογικών διαφορών εργασίας, μόνο στις εξής περιπτώσεις: α) εάν η συλλογική διαφορά αφορά επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, η λειτουργία των οποίων έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου κατά την έννοια της παρ. 2 του άρθρου 19 του ν. 1264/1982, όπως συμπληρώθηκε με τις παραγράφο1 και 2 του άρθρου 3 του ν. 1915/1990 και όπως αυτές ορίζονται στο Κεφάλαιο Α του ν. 3429/2005 όπως ισχύει σε συνδυασμό με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014, όπως ισχύει. β) εάν η συλλογική διαφορά αφορά στη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας και αποτύχουν οριστικά οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών και η επίλυσή της επιβάλλεται από υπαρκτό λόγο γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος συνδεόμενο με τη λειτουργία τη ελληνικής οικονομίας, προσκρούει στο άρθρο 22 παρ. 2 του Συντάγματος. Αφενός διότι δεν δικαιολογείται από το γράμμα της συνταγματικής διάταξης, η οποία  με τη σαφή διατύπωσή της, δεν καταλείπει περιθώρια εξαίρεσης προσφυγής στη Διαιτησία των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων του αμιγώς ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, ούτε επιτρέπει τη θέσπιση όρων και προϋποθέσεων προσφυγής  στον θεσμό αυτό. Αφετέρου διότι αντιβαίνει και ως προς τον σκοπό της διάταξης, ο οποίος έγκειται στην επίλυση της συλλογικής διαφοράς, ώστε να τερματίζεται η διένεξη και να αποτρέπεται η επάνοδος των εκκρεμών ζητημάτων στο ρυθμιστικό πεδίο των  ατομικών συμβάσεων εργασίας, κατά τη σύναψη των οποίων, η εργατική πλευρά βρίσκεται σε μειονεκτική θέση. Με την προσφυγή στη Διαιτησία, μετά  την οποία αναστέλλεται το δικαίωμα της απεργίας για δέκα ημέρες (παρ. 8 άρθρου 16 ν. 1876/90), οδηγεί πράγματι στην οριστική επίλυση της προκείμενης συλλογικής διαφοράς.
Η εφαρμογή της ανωτέρω διάταξης του άρθρου 57 του ν. 4635/2019 θα οδηγήσει στην μη επίλυση των συλλογικών διαφορών, του αμιγώς ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, στην κατάργηση των ειδικών όρων των ήδη υπαρχουσών συλλογικών ρυθμίσεων, με τη λήξη τους και τη λήξη της μετενέργειας, εντός τριών μηνών.
Η επίλυση της προκείμενης συλλογικής διαφοράς, με την έκδοση ΔΑ και διατήρηση των όρων της λήξασας ΣΣΕ των ετών 2018-2019 στα ίδια επίπεδα, όπως δέχθηκε η εργοδοτική πλευρά, στο στάδιο της μεσολάβησης, με την προϋπόθεση της τροποποίησης των άρθρων 3, 4, 9, 12, με ιδιαίτερη έμφαση στο άρθρο 3, δεν πρόκειται να επιφέρει πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση στα μέλη της ΕΙΙΡΑ. Όπως η ίδια ισχυρίζεται η ρύθμιση αφορά σε 35 εργαζόμενους σε σύνολο 519 μισθωτών.»
⦁    Την κατά πλειοψηφία άποψη της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας ότι στη προκείμενη συλλογική διαφορά είναι δυνατή η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία κατά το άρθρο 57 παρ. 2α 4635/2019 δεδομένου α) ότι η προκείμενη συλλογική διαφορά εργασίας αφορά επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, η λειτουργία των οποίων έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου κατά την έννοια της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του Ν. 1264/1982, εμπίπτουσα στο στοιχείο στ) του ιδίου νόμου, άρθρου και παραγράφου, β) ότι η προκείμενη συλλογική διαφορά εργασίας ως αφορώσα επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας σαφώς διακρίνεται από τις επιχειρήσεις δημόσιου χαρακτήρα, γ) ότι, συνεπώς, στη προκείμενη συλλογική διαφορά δεν έχουν εφαρμογή το Κεφάλαιο Α του Ν. 3429/2005, όπως ισχύει σε συνδυασμό με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του Ν. 4270/2014, όπως ισχύει, καθόσον οι νόμοι αυτοί, στους οποίους παραπέμπει το άρθρο 57 παρ. 2α Ν. 4635/2019, αφορούν αποκλειστικά και μόνον την έννοια των δημοσίων επιχειρήσεων και δ) ότι επιπλέον και σε κάθε περίπτωση η παραπομπή στο Ν. 3429/2005 και στο Ν. 4270/2019, οι οποίοι πάντως δεν αφορούν τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, όπως εν προκειμένω αλλά τις δημόσιου χαρακτήρα επιχειρήσεις του άρθρου 19 παρ. 2 εδ. 2 Ν. 1264/1982 και μόνον αυτές, δεν συνιστά πρόσθετη προϋπόθεση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία κατ’ άρθρο 57 παρ. 2α Ν. 4635/2019 αλλά πρόσθετη περίπτωση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία κατά το ίδιο άρθρο, παράγραφο, εδάφιο και νόμο. (Κ. Παπαδημητρίου, Το σύστημα επίλυσης συλλογικών διαφορών εργασίας μετά το Ν. 4635/2019, ΔΕΕ, τ. 3-4/2020 σ. 308 επ.).
⦁    Την κατά πλειοψηφία άποψη της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας ότι στη προκείμενη συλλογική διαφορά είναι δυνατή η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία επίσης και κατά το άρθρο 57 παρ. 2β Ν. 4635/2019, δεδομένου α) ότι η προκείμενη συλλογική διαφορά αφορά στη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας, απέτυχαν οριστικά οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών και η επίλυση της επιβάλλεται από υπαρκτό λόγο γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος συνδεόμενο με τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας, β) ότι απέτυχαν οριστικά οι διαπραγματεύσεις καθόσον συντρέχουν σωρευτικά τα προβλεπόμενα στα στοιχεία (αα) και (ββ) του άρθρου 57 παρ. 2β Ν. 4635/2019 και γ) κατά παραδοχή των σχετικών λόγων που περιλαμβάνονται στην ανωτέρω από 29.5.2020 προσφυγή σε διαιτησία – αίτηση της Ε.Τ.Ε.Ρ.
⦁    Την κατά πλειοψηφία άποψη της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας ότι στη προκείμενη αίτηση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία (αρ. πρωτ. Μ-Δ 115/05Δ/29.5.2020) περιέχεται και πλήρης αιτιολογία σχετικά με τη συνδρομή των προϋποθέσεων που την δικαιολογούν, όπως απαιτείται κατ’ άρθρο 57 Ν. 4635/2019.
⦁    Το γεγονός ότι η Τριμελής Επιτροπή Διαιτησίας κατά πλειοψηφία αναφέρεται, επικαλείται και επαναλαμβάνει ήδη το σύνολο ανεξαιρέτως των ανωτέρω λαμβανομένων υπ’ όψη ως εκείνα τα αναγκαία και επαρκή στοιχεία επίσης και για την πλήρη αιτιολογία της παρούσας σχετικά με τη συνδρομή των προϋποθέσεων που δικαιολογούν τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία στην ανωτέρω συλλογική διαφορά, όπως απαιτείται κατ’ άρθρο 57 Ν. 4635/2019.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Η Τριμελής Επιτροπή Διαιτησίας κατέληξε κατά πλειοψηφία στην εξής απόφαση:

Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
Στην παρούσα ρύθμιση υπάγονται οι τεχνικοί ραδιοφώνου, μέλη της Ένωσης Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας (Ε.Τ.Ε.Ρ.) που εργάζονται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς (Ρ/Σ) μέλη της Ένωσης Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Ραδιοφωνικών Σταθμών Αθηνών (Ε.Ι.Ι.Ρ.Α.) με τις ειδικότητες:
α) Του ηλεκτρονικού: Ως ηλεκτρονικός Ρ/Σ ορίζεται ο εργαζόμενος για την εγκατάσταση, συντήρηση και έλεγχο καλής λειτουργίας όλων ανεξαιρέτως των ηλεκτρονικών συστημάτων και μηχανημάτων (αναλογικών και ψηφιακών), που απαιτούνται για την εγγραφή, αναπαραγωγή, υποστήριξη, μετάδοση και εκπομπή ηχητικού σήματος σε οποιανδήποτε μορφή και σε κάθε φυσικό μέσο, καθώς επίσης για την εγκατάσταση, συντήρηση και έλεγχο καλής λειτουργίας των μηχανημάτων εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος από τα στούντιο του Ρ/Σ προς τους χώρους εγκατάστασης των πομπών ή εργάζεται για την εγκατάσταση, συντήρηση και έλεγχο καλής λειτουργίας των συστημάτων εκπομπής των Ρ/Σ ή είναι υπεύθυνος για την τεχνική κάλυψη των εξωτερικών μεταδόσεων του Ρ/Σ όταν και όπου απαιτείται από τον Ρ/Σ και
β) Του ηχολήπτη: Ως ηχολήπτης Ρ/Σ ορίζεται ο εργαζόμενος για την τεχνική και καλλιτεχνική κάλυψη του προς εγγραφή, επεξεργασία ή μετάδοση από τον Ρ/Σ προγράμματος και είναι αυτός που χειρίζεται τα μηχανήματα ήχου, είτε ο ήχος αυτός παράγεται και μεταδίδεται ταυτοχρόνως, είτε ηχογραφείται σε οποιαδήποτε μορφή ηχητικού υλικού ή ηλεκτρονικού υπολογιστή και μεταδίδεται μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων ήχου ή οιασδήποτε άλλης μορφής, σε οποιονδήποτε χρόνο από τον ραδιοφωνικό σταθμό και η εργασία του πραγματοποιείται εντός των εγκαταστάσεων του Ρ/Σ ή εκτός αυτών, όταν αυτό απαιτείται για την υλοποίηση του προγράμματος του Ρ/Σ.
Οι εργαζόμενοι ως ηχολήπτες ή ηλεκτρονικοί Ρ/Σ πρέπει:
α) Να έχουν πτυχίο ΙΕΚ-ΤΕΕ – ΡΑΔΙΟΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΥ Α, B – ΤΕΣ – ΚΕΤΕ – ΚΕΚ – ΚΕΤΕΣ – ΚΕΣ -ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ή κρατικών σχολών ειδίκευσης οιουδήποτε τομέα ηλεκτρονικού ή ηλεκτροτεχνίτου ή ραδιοτεχνίτου ή Τ.Ε.Ι. των αντίστοιχων ειδικοτήτων ή ανωτέρας ή ανωτάτης σχολής θετικών επιστημών (μαθηματικών, φυσικών, χημικών ή Τεχνικών κλάδων όπως ηλεκτρολόγων ή ακουολογίας). Οι σχολές ή τα τμήματα σχολών Ηχοληπτών, Ηλεκτρονικών, Εικονοληπτών και Μουσικής για την εφαρμογή όλων των διατάξεων της παρούσης θεωρούνται αντίστοιχες.
β) Ως εμπειρικοί να έχουν προϋπηρεσία τουλάχιστον 5 έτη ως ηχολήπτες Ρ/Σ ή ηλεκτρονικοί Ρ/Σ ανάλογα με την ειδικότητα για την οποία προσλαμβάνονται.
Όσοι Τεχνικοί Ρ/Σ εργάζονταν κατά την 2 Μαρτίου 2004 απασχολούμενοι σε κάποια από τις παραπάνω ειδικότητες ανεξάρτητα από την κατοχύρωση των τυπικών προσόντων που ορίζονται για την κάθε ειδικότητα (πτυχία ή εμπειρικότητα ή προϋπηρεσία), θεωρείται ότι είναι ειδικευμένοι στην ειδικότητα που απασχολούνται και μπορούν να την ασκούν, ακολουθώντας, βάσει προϋπηρεσίας τα κατώτατα όρια των βασικών μηνιαίων μισθών, όπως αυτά καθορίζονται από τις σε ισχύ συλλογικές ρυθμίσεις.
Προσλήψεις τεχνικού προσωπικού μετά την 2α Μαρτίου 2004 πρέπει να γίνονται με βάση τουλάχιστον τα τυπικά προσόντα (α) πτυχία ή (β) εμπειρικότητα που περιγράφονται παραπάνω αναλυτικά για κάθε ειδικότητα. Η ειδικότητα που μπορούν να ασκούν είναι αυτή που έχουν (ασκούν) κατά την στιγμή που υπεγράφη η Σ.Σ.Ε. μεταξύ Ε.Τ.Ε.Ρ. και Ε.Ι.Ι.Ρ.Α. της 2ας Μαρτίου 2004. Τυχόν μετάβαση του Τεχνικού από την μία ειδικότητα στην άλλη, θεωρείται συνέχεια της προηγουμένης και ουδόλως τον επηρεάζει στον βασικό μισθό ή στα ασφαλιστικά του δικαιώματα.
Διευκρινίζεται ότι, όπου στο κείμενο της παρούσης αναφέρεται η λέξη «Τεχνικός», σε όλες τις περιπτώσεις σημαίνει «Ηχολήπτης ή Ηλεκτρονικός ραδιοσταθμού».

Άρθρο 2
Αποδοχές
α. Τα κατώτατα όρια βασικών μηνιαίων μισθών (μισθολογικών κλιμακίων) για τους εργαζόμενους Τεχνικούς (Ηχολήπτες και Ηλεκτρονικούς), σε Ρ/Σ της χώρας από 21.12.2019 έως 20.12.2020 καθορίζονται ως εξής:

Έτη Υπηρεσίας και Προϋπηρεσίας Κλιμάκια σε ευρώ

από 0 έως 2ο συμπληρωμένο                                    1,010
από 2ο συμπληρωμένο έως 4ο συμπληρωμένο         1,080
από 4ο συμπληρωμένο έως 6ο συμπληρωμένο         1,150
από 6ο συμπληρωμένο έως 8ο συμπληρωμένο         1,182
από 8ο συμπληρωμένο έως 10ο συμπληρωμένο       1,187
από 10ο συμπληρωμένο έως 12ο συμπληρωμένο     1,198
από 12ο συμπληρωμένο έως 14ο συμπληρωμένο    1,203
από 14ο συμπληρωμένο έως 16ο συμπληρωμένο    1,271
από 16ο συμπληρωμένο έως 18ο συμπληρωμένο    1,286
από 18ο συμπληρωμένο έως 20ο συμπληρωμένο    1,304
από 20ο συμπληρωμένο έως 22ο συμπληρωμένο    1,339
από 22ο συμπληρωμένο έως 24ο συμπληρωμένο    1,392
από 24ο συμπληρωμένο έως 26ο συμπληρωμένο    1,440
από 26ο συμπληρωμένο έως 28ο συμπληρωμένο    1,451
από 28ο συμπληρωμένο έως 30ο συμπληρωμένο    1,511
από 30ο συμπληρωμένο έως 32ο συμπληρωμένο    1,564
από 32ο συμπληρωμένο έως 34ο συμπληρωμένο    1,635
από 34ο συμπληρωμένο έως 36ο συμπληρωμένο    1,702
από 36ο συμπληρωμένο έως 38ο συμπληρωμένο    1,770
από 38ο συμπληρωμένο έως 40ο συμπληρωμένο    1,859
από 41ο και άνω                                                        1,939

β. Κατά την διάρκεια ισχύος της παρούσας αναστέλλεται η μεταβολή μισθολογικών κλιμακίων βάσει ωριμάνσεων που αφορούν την πολυετή εργασία στον ίδιο εργοδότη (επίδομα συνεχούς παραμονής στον ίδιο εργοδότη άρθρου 4 περ. ζ’ της παρούσας).

Άρθρο 3
Για τον υπολογισμό των βασικών μηνιαίων μισθών καθώς και των ημερών της κανονικής άδειας ανάπαυσης που δικαιούται ο Τεχνικός (Ηχολήπτης ή Ηλεκτρονικός) αλλά και για κάθε άλλη συνέπεια εξαιρουμένης αποζημίωσης του Ν. 2112/20, λαμβάνεται υπ’ όψη και προσμετράται στο χρόνο της υπηρεσίας του στο Ραδιοφωνικό σταθμό και η προϋπηρεσία σε οποιονδήποτε άλλο Ραδιοφωνικό σταθμό. Στην ατομική Σύμβαση εργασίας του Τεχνικού Ρ/Σ θα πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζεται η ειδικότητα με την οποία προσλαμβάνεται και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός στον οποίο και μόνο θα εργάζεται.
Αποδεικτικά (π.χ. ένσημα) προϋπηρεσίας υποβάλλονται στο λογιστήριο ή στη διεύθυνση προσωπικού κάθε σταθμού μέσα σε προθεσμία τριάντα (30) ημερών από την πρόσληψη του Τεχνικού, η δε εκπρόθεσμη υποβολή τους έχει ως συνέπεια, ότι η προϋπηρεσία που αποδεικνύουν λαμβάνεται υπόψη και προσμετράται από την ημερομηνία υποβολής τους.

Άρθρο 4
Επιδόματα
Οι μηνιαίοι βασικοί μισθοί προσαυξάνονται με τα παρακάτω επιδόματα:
α) Γάμου σε ποσοστό 10% επί του βασικού μηνιαίου μισθού ανεξάρτητα από το αν ο/η σύζυγος εργάζεται.
β) Τέκνου σε ποσοστό 5% για κάθε παιδί, ηλικίας μέχρι 18 ετών ή μέχρι 25 ετών εφόσον σπουδάζει σε αναγνωρισμένο ίδρυμα της αλλοδαπής ή της ημεδαπής και δεν εργάζεται. Προκειμένου περί τέκνων ανικάνων για εργασία λόγω σωματικής ή πνευματικής νόσου, που αποδεικνύεται με σχετική βεβαίωση νοσηλευτικού ιδρύματος δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ., το επίδομα αυτό εξακολουθεί να χορηγείται όσο χρόνο διαρκεί η ανικανότητα.
Το επίδομα αυτό, με τις παραπάνω προϋποθέσεις, καταβάλλεται στους μισθωτούς και των δύο φύλων.
γ) Σπουδών σε ποσοστό 1) 8% για τους πτυχιούχους αντιστοίχων με το επάγγελμά τους τμημάτων Τ.Ε.Ι. καθώς και σχολών ανωτέρας εκπαίδευσης των οποίων ο τίτλος σπουδών έχει αναγνωριστεί ως ισότιμος με Τ.Ε.Ι. (π.χ. Σχολή Ήχου και Εικόνας Παπαντωνοπούλου), 2) 11% για τους αποφοίτους αντιστοίχων με το επάγγελμά τους τμημάτων ή σχολών Α.Ε.Ι. και 3) 4% για τους πτυχιούχους αντιστοίχων με το επάγγελμά τους τμημάτων ή σχολών ΑΕΙ ή ΤΕΙ ή σχολών ανωτέρας εκπαίδευσης ισότιμων με ΤΕΙ που φέρουν μεταπτυχιακό τίτλο.
Οι σχολές ή τα τμήματα σχολών (ΑΕΙ, ΤΕΙ ή ισότιμων) Ηχοληπτών, Ηλεκτρονικών, Εικονοληπτών και Μουσικής για την εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων θεωρούνται αντίστοιχες.
δ) Πρόσθετης εργασίας στους εργαζόμενους, στους οποίους η διεύθυνση του Ραδιοσταθμού με έγγραφη εντολή της αναθέτει καθήκοντα οδηγού αυτοκινήτου για τις ανάγκες της εργασίας του, οριζόμενο σε ποσοστό 10% και υπολογιζόμενο στο μισθό του κατεχόμενου βασικού μισθού.
ε) Ανθυγιεινό που ανέρχεται σε 25% επί των καταβαλλομένων στους Τεχνικούς που εργάζονται πλησίον κεραιοσυστημάτων (συστημάτων εκπομπής), οιασδήποτε μορφής, του ραδιοφωνικού σταθμού.
στ) Θέσεως που ανέρχεται σε 20% για τους Τεχνικούς Διευθυντές και 10% για τους Προϊσταμένους τμημάτων.
ζ) Το επίδομα συνεχούς παραμονής στον ίδιο εργοδότη ανέρχεται σε ποσοστό 3% με την συμπλήρωση 3 ετών υπηρεσίας, 6% με την συμπλήρωση 6 ετών υπηρεσίας, 10% με την συμπλήρωση 9 ετών υπηρεσίας, 12,5% με την συμπλήρωση 12 ετών υπηρεσίας και 15% με την συμπλήρωση 15 ετών υπηρεσίας (ΣΣΕ 2009).
Κατά τη διάρκεια ισχύος της παρούσας αναστέλλεται η καταβολή του εν λόγω επιδόματος.

Άρθρο 5
α) Οι τεχνικοί (Ηχολήπτες και Ηλεκτρονικοί) δικαιούνται άδεια γάμου με πλήρεις αποδοχές, η οποία ανέρχεται σε δεκαπέντε (15) συνεχόμενες εργάσιμες ημέρες.
β) Η άδεια τοκετού καθορίζεται κατά 2 εβδομάδες μεγαλύτερη από εκείνη που προβλέπει η εκάστοτε κείμενη εργατική νομοθεσία. Ο χρόνος κύησης και λοχείας συνυπολογίζεται ως χρόνος προϋπηρεσίας, εάν και εφόσον κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα υπήρχε ενεργή εργασιακή σχέση. Η επιχείρηση οφείλει να απαλλάσσει την εργαζόμενη από νυχτερινές βάρδιες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της. Στις γυναίκες που απουσιάζουν από την εργασία τους λόγω τοκετού, θα καταβάλλονται οι αποδοχές ενός 15νθήμερου επιπλέον από εκείνες που προβλέπει ο νόμος. Κάθε άρρεν τεχνικός ραδιοφωνίας που αποκτά παιδί δικαιούται εφ’ άπαξ άδεια τεσσάρων(4) ημερών.
γ) Στον εργαζόμενο, του οποίου η εργασιακή σχέση λύεται λόγω συνταξιοδότησης, καταβάλλεται αποζημίωση ίση με το ποσοστό 80% της οφειλόμενης αποζημίωσης λόγω απροειδοποίητης καταγγελίας της σχέσης εργασίας του Ν.2112/1920 και ανεξάρτητα από την υπαγωγή του σε ασφαλιστικό φορέα επικουρικής ασφάλισης.
δ) Σε περίπτωση θανάτου του τεχνικού πριν αυτός συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για τη λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος, ο ή η επιζών σύζυγος και τα ανήλικα παιδιά του δικαιούνται να λάβουν από τον ραδιοφωνικό σταθμό που εργαζόταν το 70% της οφειλόμενης αποζημίωσης λόγω απροειδοποίητης καταγγελίας της σχέσης εργασίας του Ν.2112/1920. Εάν η αποζημίωση αυτή, λόγω του χρόνου υπηρεσίας του συγκεκριμένου τεχνικού ανέρχεται σε έναν έως και 6 μισθούς αποζημιώσεως καταβάλλεται εφάπαξ. Το τυχόν επιπλέον των 6 μισθών ποσό αποζημίωσης (λόγω αυξημένου χρόνου υπηρεσίας) θα καταβάλλεται σε ισόποσες μηνιαίες δόσεις, ίσης κάθε μίας με το 70% του μισθού αποζημιώσεως.
ε) Ο Ραδιοσταθμός υποχρεούται στην εγκατάσταση οθονών μηδενικής ακτινοβολίας (TFT) σε όλα τα στούντιο καθώς και όπου αλλού χρησιμοποιείται ηλεκτρονικός υπολογιστής από το τεχνικό προσωπικό.
στ) Ο εργοδότης έχει την υποχρέωση της εκπαίδευσης του τεχνικού προσωπικού ανά ειδικότητα, ώστε αυτό να χειρίζεται τον εκάστοτε τεχνολογικό εξοπλισμό.
ζ) Ο Ραδιοσταθμός υποχρεούται να χορηγεί σε κάθε ηχολήπτη ένα ζευγάρι ακουστικά για χρήση μόνο στον Ρ/Σ τα οποία θα χρεώνονται στον ίδιο και θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο από τον ίδιο.
η) Οι ημέρες της ετήσιας κανονικής άδειας, για τον καθορισμό των οποίων συνυπολογίζεται και η προϋπηρεσία με στέρεο τρόπο αποδεικνυόμενη, καθορίζονται ως εξής:
Όσοι έχουν μέχρι και 8 χρόνια υπηρεσίας και προϋπηρεσίας δικαιούνται τόσες ημέρες αδείας όσες προβλέπονται από την εργατική νομοθεσία.
Για κάθε έτος απασχόλησης πέραν από τα οκτώ (8) έτη υπηρεσίας ή προϋπηρεσίας η ετήσια άδεια αυξάνεται κατά δύο (2) εργάσιμες ημέρες ανά έτος και μέχρι να συμπληρωθούν τριάντα μία (31) συνολικά εργάσιμες ημέρες ετήσιας κανονικής άδειας.
Και μετά την αύξηση των ημερών της ετήσιας κανονικής αδείας των τεχνικών το επίδομα αδείας δεν αυξάνεται αλλά παραμένει στα νόμιμα όρια.
Στις ημέρες κανονικής αδείας των τεχνικών δεν περιλαμβάνονται οι ημέρες της εβδομάδας κατά τις οποίες αυτοί δεν εργάζονται λόγω της εφαρμογής του συστήματος της πενθήμερης εβδομάδας εργασίας.
θ) Την άδεια απουσίας για λόγους φροντίδας του παιδιού (όπως ορίζει η εργατική νομοθεσία) δικαιούται και ο πατέρας εφόσον δεν κάνει χρήση αυτής η εργαζόμενη μητέρα προσκομίζοντας στον εργοδότη του σχετική βεβαίωση του εργοδότη της μητέρας.
ι) Το δικαίωμα καθυστερημένης προσέλευσης ή πρόωρης αποχώρησης της μητέρας και εναλλακτικά του πατέρα για τη φροντίδα του παιδιού έχουν και οι θετοί γονείς παιδιού ηλικίας έως 6 ετών υπό τους ίδιους ως άνω όρους των φυσικών γονέων και χρονική αφετηρία την υιοθεσία. Την άδεια φροντίδας παιδιού δικαιούνται και οι άγαμοι γονείς που έχουν τη γονική μέριμνα. Η άδεια φροντίδας του παιδιού θεωρείται και αμείβεται ως χρόνος εργασίας και δεν πρέπει να προκαλεί δυσμενέστερες συνθήκες στην απασχόληση και στις εργασιακές σχέσεις.
ια) Στους εργαζόμενους-ες που έχουν χηρέψει και στον άγαμο-η γονέα που έχουν την επιμέλεια του παιδιού χορηγείται άδεια με αποδοχές 6 εργάσιμων ημερών το χρόνο πέρα αυτής που δικαιούται από άλλες διατάξεις. Γονέας με 3 ή περισσότερα παιδιά δικαιούται άδεια 8 εργάσιμων ημερών. Η άδεια αυτή χορηγείται λόγω αυξημένων αναγκών φροντίδας των παιδιών ηλικίας μέχρι 12 ετών συμπληρωμένων, χορηγείται εφάπαξ ή τμηματικά μετά από συνεννόηση με τον εργοδότη, σύμφωνα με τις ανάγκες του γονέα και δεν πρέπει να συμπίπτει χρονικά με την αρχή ή το τέλος της ετήσιας κανονικής άδειας. Η παραπάνω άδεια για μονογονεϊκές οικογένειες, ισχύει και για τους εν διαστάσει ή διαζευγμένους οι οποίοι έχουν τη γονική μέριμνα εφόσον αυτό αποδεικνύεται από σχετική δικαστική απόφαση.
ιβ) Ο εργαζόμενος ο οποίος ανταποκρίνεται σε πρόσκληση από υπηρεσία αιμοληψίας για κάλυψη έκτακτης ανάγκης ή μετέχει σε οργανωμένη ομαδική αιμοληψία, καθώς και ο εργαζόμενος που προσέρχεται σε οποιοδήποτε κέντρο αιμοληψίας με δική του πρωτοβουλία για να προσφέρει αίμα, δικαιούται ειδική άδεια απουσίας με πλήρεις αποδοχές, μόνο για την ημέρα της αιμοληψίας.
Ο εργαζόμενος σε κάθε περίπτωση οφείλει να προσκομίσει στον εργοδότη σχετική βεβαίωση του νοσηλευτικού ιδρύματος, στο οποίο πραγματοποιήθηκε η αιμοληψία.
Η ίδια ως άνω άδεια χορηγείται και στην περίπτωση λήψης αιμοπεταλίων.
Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση της ειδικής άδειας στον εργαζόμενο, η οποία προκύπτει από τη συμμετοχή του σε οποιαδήποτε εκ των άνω περιπτώσεων αιμοληψίας, είναι η έγκαιρη ενημέρωση του εργοδότη τουλάχιστον πέντε (5) εργάσιμες ημέρες προ της τέλεσης της αιμοληψίας, εκτός των περιπτώσεων κάλυψης έκτακτης ανάγκης. Εξαιρετικά και μόνο σε περιπτώσεις ταυτόχρονων αιτημάτων εργαζομένων για χρήση της ειδικής άδειας, ο εργοδότης δύναται σε συνεννόηση με τον εργαζόμενο και ανάλογα με το πρόγραμμα εργασίας του και τις ανάγκες της επιχείρησης, να προχωρήσει στη χορήγηση της εν λόγω άδειας το αργότερο μέσα σε διάστημα δέκα (10) ημερών από την ημέρα τέλεσης της αιμοληψίας.
Ο εργαζόμενος δύναται να κάνει χρήση του δικαιώματος της ειδικής άδειας αιμοληψίας όπως Νόμος ορίζει.

Άρθρο 6
Οι καθοριζόμενες αποδοχές οφείλονται για πενθήμερη, συνεχούς ωραρίου, 8ωρη ανά ημέρα, εβδομαδιαία εργασία σαράντα (40) ωρών.
Η επιχείρηση Ρ/Σ θα καταβάλλει προσπάθεια να κατανέμει τις νυχτερινές, Κυριακές και αργίες βάρδιες ισομερώς για όλους τους τεχνικούς της ιδίας ειδικότητας. Η καταβολή των δεδουλευμένων τακτικών αποδοχών γίνεται την τελευταία εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα και συνοδεύεται απαραιτήτως από αναλυτική απόδειξη καταβολής δεδουλευμένων προς κάθε εργαζόμενο. Η καταβολή και εξόφληση τυχόν οφειλομένων δεδουλευμένων αποδοχών γίνεται κατά την χρονική σειρά που κάθε απαίτηση κατέστη ληξιπρόθεσμη και απαιτητή. Το ετήσιο επίδομα αδείας σε κάθε εργαζόμενο Τεχνικό καταβάλλεται το αργότερο δύο (2) ημέρες πριν την έναρξη της θερινής άδειας αναψυχής ή τμήματος της, δεκαήμερης τουλάχιστον συνεχούς διαρκείας. Θερινή άδεια αναψυχής νοείται οποιαδήποτε άδεια χορηγείται στον εργαζόμενο Τεχνικό μετά την 1η Ιουνίου εκάστου έτους.

Άρθρο 7
Σε περίπτωση υπερωριακής, νυκτερινής απασχόλησης ή απασχόλησης σε αργίες ή απασχόλησης σε Κυριακές εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις του εργατικού δικαίου.
Σε τεχνικούς που απασχολούνται σε μη μόνιμη βάση σε εξωτερικές μεταδόσεις δίδεται επίδομα οριζόμενο σε ποσοστό 5% επί του 1/25ου του βασικού τους μισθού για κάθε μέρα απασχόλησης σε εξωτερικές μεταδόσεις. Σε περίπτωση που ο τεχνικός λόγω της συμμετοχής του σε εξωτερική μετάδοση καταστεί μερικά ανίκανος για εργασία θα συνεχίσει να λαμβάνει τις τακτικές μηνιαίες αποδοχές του και τα ένσημα του για όσο διάστημα διαρκεί η ανικανότητα του. Ο χρόνος μετάβασης και επιστροφής του τεχνικού από/στο χώρο της εξωτερικής μετάδοσης, θεωρείται χρόνος εργασίας και αρχίζει και τελειώνει στο χώρο που εργάζεται σύμφωνα με την ατομική σύμβαση εργασίας.
Σε περίπτωση μεταβίβασης, συγχώνευσης ή απόσχισης της εκμετάλλευσης της επιχείρησης ή αλλαγής προσώπου του εργοδότη, η όποια αλλαγή δεν έχει καμιά βλαπτική ή δυσμενή συνέπεια για κάθε φύσης εργασιακό, μισθολογικό, ασφαλιστικό ή εθιμικό δικαίωμα του εργαζομένου Τεχνικού (ηχολήπτη ή ηλεκτρονικού), αναγνωρίζεται δε ως προϋπηρεσία του το σύνολο της διανυθείσας στον προηγούμενο εργοδότη προϋπηρεσίας η δε σύμβαση εργασίας του θεωρείται ως ενιαία και μηδέποτε διακοπείσα.

Άρθρο 8
Οι μισθωτοί στην περίπτωση που χρησιμοποιούνται από το ραδιοφωνικό σταθμό ως βάρδια ασφαλείας ή επιφυλακής κατόπιν γραπτής εντολής της επιχείρησης, ευρισκόμενοι σε αναμονή εκτός εγκατάστασης της επιχείρησης δικαιούνται επιπλέον αποζημίωση το 1/50 του μηνιαίου βασικού μισθού για κάθε βάρδια.

Άρθρο 9
Προκειμένου για ραδιοφωνικούς σταθμούς μικτού ή ειδησεογραφικού προγράμματος, οι εργαζόμενοι στα στούντιο συγχρόνου εκπομπής του Ρ/Σ, σε καμία περίπτωση δεν εργάζονται στο στούντιο αυτό περισσότερες από τέσσερις ώρες ανά βάρδια, ενώ το υπόλοιπο της βάρδιας αναπληρώνεται με εργασία ηχολήπτη Ρ/Σ σε στούντιο παραγωγής προγράμματος μέσα στην κύρια κτιριακή εγκατάσταση του ραδιοφωνικού σταθμού. Η ρύθμιση αυτή δεν ισχύει για τις ώρες 22.00 έως 06.00 στην περίπτωση κατά την οποία στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα το πρόγραμμα του Ρ/Σ είναι ηχογραφημένο κατά το ήμισυ τουλάχιστον ή συμφωνεί η πλειοψηφία των εργαζομένων στα στούντιο, ηχοληπτών.
Καθ’ όλο το 24ωρο αναφέρεται το ονοματεπώνυμο του Ηχολήπτη που ρυθμίζει τον ήχο τουλάχιστον μία φορά την ώρα.

Άρθρο 10
Για κάθε περίοδο 24 ωρών η ελάχιστη ανάπαυση δε μπορεί να είναι κατώτερη από 12 ώρες. Η περίοδος των 24 ωρών αρχίζει την 00.01΄ και λήγει την 24.00΄ ώρα.

Άρθρο 11
Ημέρες αργίας
Ως ημέρες αργίας (εξαιρέσιμες) ορίζονται:
α. Η 1η του έτους. β. Τα Θεοφάνια. γ. Η Καθαρή Δευτέρα. δ. Η 25η Μαρτίου.
ε. Η Μεγάλη Παρασκευή. στ. Το Μεγάλο Σάββατο. ζ. Η Δευτέρα του Πάσχα.
η. Η 1η Μαΐου. θ. Του Αγίου Πνεύματος. ι. Η Κοίμηση της Θεοτόκου. ια. Η 28η Οκτωβρίου. ιβ. Τα Χριστούγεννα. ιγ. Η 26η Δεκεμβρίου. ιδ. Όλες οι Κυριακές.
Σε καμιά περίπτωση δεν συμψηφίζεται ημέρα αργίας με ρεπό.
Σε περίπτωση που τεχνικός (ηχολήπτης ή ηλεκτρονικός) εργασθεί σε ημέρα αργίας, που συμπίπτει με προγραμματισμένο ρεπό, θα του δοθεί ρεπό εντός της επομένης εβδομάδας και η προσαύξηση κατά την ημέρα εργασίας θα είναι εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%) επί του ενός εικοστού πέμπτου (1/25) των νομίμων αποδοχών του.

Άρθρο 12
Άδειες άσκησης συνδικαλιστικών καθηκόντων
α) Στον ή στην Πρόεδρο και στον ή στην Αντιπρόεδρο της Ε.Τ.Ε.Ρ. χορηγείται άδεια με πλήρεις αποδοχές για την άσκηση των συνδικαλιστικών καθηκόντων τους, δέκα (10) εργασίμων ημερών κάθε μήνα. Στον ή στην Γενικό Γραμματέα και στον ή στην Ταμία της Ε.Τ.Ε.Ρ. χορηγείται άδεια με πλήρεις αποδοχές για την άσκηση των συνδικαλιστικών καθηκόντων τους, αντίστοιχα έξι (6) και τεσσάρων (4) εργασίμων ημερών κάθε μήνα. Στα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. χορηγείται άδεια με πλήρεις αποδοχές για την άσκηση των συνδικαλιστικών καθηκόντων τους μίας (1) εργάσιμης ημέρας κάθε μήνα.
Στην προαναφερόμενη περίπτωση άδειας με αποδοχές ο εργαζόμενος δικαιούται να λάβει το σύνολο των αποδοχών, που θα του καταβάλλονταν αν παρείχε τις υπηρεσίες του.
β) Οι ειδικές άδειες χορηγούνται επιπλέον της κανονικής και σε καμιά περίπτωση δεν αφαιρούνται απ’ αυτήν.
γ) Οι υπαγόμενοι στις διατάξεις της παρούσας Σ.Σ.Ε. ιδιοκτήτες των ραδιοφωνικών σταθμών, υποχρεούνται να παρακρατούν τη συνδικαλιστική συνδρομή των εργαζομένων – μελών της συμβαλλόμενης εργατικής οργάνωσης. Για να γίνεται παρακράτηση της συνδικαλιστικής συνδρομής, απαιτείται έγγραφη δήλωση του σωματείου προς την επιχείρηση (Ρ/Σ). Με την ίδια δήλωση πρέπει το σωματείο να γνωστοποιήσει το ποσό της συνδρομής, τη συχνότητα της παρακράτησης (π.χ. κάθε μήνα, κάθε εξάμηνο) και τον τραπεζικό λογαριασμό, στον οποίο θα κατατίθενται τα παρακρατούμενα ποσά, υπέρ του Σωματείου και ενδεχομένως, κατά ορισμένο ποσοστό ή ποσό, υπέρ δευτεροβαθμίων οργανώσεων, στις οποίες αυτό ανήκει ή και υπέρ της Γ.Σ.Ε.Ε, καθώς και τον κατάλογο των μελών της Ένωσης στον κάθε ραδιοφωνικό σταθμό. Η δήλωση πρέπει να επαναλαμβάνεται, όταν μεταβάλλονται αυτά τα στοιχεία. Εργαζόμενοι που δεν επιθυμούν να γίνεται η παρακράτηση αυτή, δικαιούνται με έγγραφη ατομική δήλωση τους, που απευθύνεται στην επιχείρηση, να αρνούνται την παρακράτηση. Η δήλωση αυτή πρέπει να γίνεται στην αρχή κάθε χρόνου. Κάθε ραδιοσταθμός υποχρεούται να αποστέλλει στην εκάστοτε έδρα της Ε.Τ.Ε.Ρ. απόδειξη καταβολής και κατάλογο των εργαζομένων για τους οποίους έχει καταβληθεί η παρακράτηση συνδικαλιστικής συνδρομής μία (1) εβδομάδα το αργότερο μετά την καταβολή.
δ) Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί αναλαμβάνουν την υποχρέωση της διευκόλυνσης της συνδικαλιστικής δράσης με την ανάρτηση ανακοινώσεων, συγκεντρώσεων εντός του χώρου εργασίας ή άλλου κοντινού χώρου που παρέχεται με δαπάνη της εταιρίας, απρόσκοπτου επισκέψεως από τα μέλη τους κατά το χρόνο λειτουργίας του σταθμού, μετά από προηγούμενη συνεννόηση με τον υπεύθυνο του Ρ/Σ, καθώς επίσης και της μετάδοσης των ανακοινώσεων της Ε.Τ.Ε.Ρ.

Άρθρο 13
Γενικά θέματα
Για τη βελτίωση των εργασιακών σχέσεων και την αποτροπή μελλοντικών συγκρουσιακών καταστάσεων χρήσιμο είναι τα μέρη να προσπαθούν να επιλύουν καλόπιστα τα ανακύπτοντα προβλήματα εργασιακών σχέσεων. Σε αυτό το πλαίσιο συνίσταται η αποφυγή ενεργειών που άπτονται μονομερών αλλαγών σε θέματα που περιλαμβάνονται στην παρούσα, χωρίς να έχουν εξαντληθεί πριν οι προσπάθειες ενημέρωσης (γραπτής η προφορικής) και διαβούλευσης μεταξύ των μερών (ΕΤΕΡ & ΕΙΙΡΑ), πάντοτε εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Τέτοιες ενέργειες διατάραξης του εργασιακού κλίματος και της ομαλής επιχειρηματικής λειτουργίας μπορούν να θεωρηθούν ενδεικτικά π.χ. η μη τήρηση του χρόνου προειδοποίησης σε περίπτωση απεργίας, η εφαρμογή νέων τεχνολογιών, οι λύσεις συμβάσεων εργασίας η εφαρμογή συστήματος αξιολόγησης απόδοσης εργαζομένων κ.ά.

Άρθρο 14
Αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης
Τυχόν ανώτερες από την παρούσα καταβαλλόμενες  αποδοχές πριν την έναρξη ισχύος της παρούσας ή ευνοϊκότεροι όροι εργασίας που προβλέπονται από νόμους, υπουργικές αποφάσεις, προεδρικά διατάγματα, εσωτερικούς κανονισμούς ή ατομικές συμβάσεις, δε θίγονται από τις ρυθμίσεις αυτής της συλλογικής σύμβασης εργασίας και ισχύουν ως προς όλες τις έννομες συνέπειες.
Για όσα θέματα δεν ρυθμίζονται με την παρούσα (π.χ. υπερωριακή, νυχτερινή και εκτός έδρας απασχόληση κ.ά.) εφαρμόζονται οι διατάξεις του εργατικού δικαίου.

Άρθρο 15
Διάρκεια – Ισχύς
Η ισχύς της παρούσας αρχίζει την 21.12.2019 και λήγει 20.12.2020.

Ημερομηνία Κατάθεσης στον Ο.ΜΕ.Δ.: 24 Ιουλίου 2020

Ο Πρόεδρος

Ιωακείμ Σμυρνιώτης

Τα Μέλη

Δημήτριος Τσακίρης                               Θεόδωρος Κουτρούκης